روایت راوی

    
شرمنده که در دفاع از ولایت،
نه پهلومان شکسته به پشت در؛
نه بر سر نیزه رفته سر.
نه بر نخل، زبان بریده به نقل فضائل علی(ع)،
و نه مهجور در ربذه، به ذکر حدیث از نبی(ص).
نه برای روایت، شب ها بیدار،
و نه چون عاشقان، سر سپرده بر دار.
نه برای یافتن نسخه خطی، راهی سفر،
و نه پذیرفته به جان، حتی یک خطر.
نه در کتب نایاب تتبّع کثیر؛
و نه به محنت ستمیان گشته اسیر.
نه سرانگشتمان خون چکان شد ز جور قلم و تورّق بسیار؛
و نه از روزگار، پذیرای رنج بی شمار.
و نه این وجیزه سند ایمان است،
و نه ممهور به مهر صاحب الزمان(عج).
لیکن این نه چیز دیگری است؛

روایتیست از همان راوی...